“There is no value to experience!”

Dat zei Tendayi eind februari tegen me tijdens de eerste training in Pretoria. Hoe waar! Dit besefte ik extra tijdens de dingen die ik de afgelopen week met Floor, Bram en mijn moeder heb gedaan. Ik keek weer opnieuw naar waar ik zelf middenin zit. Inclusief de geur van hout gestookt vuur. Bram zei dat het typisch Afrikaans is. Sinds deze week besef ik pas dat deze stookplekken inderdaad de geur is die hoort bij Swaziland. Er wordt hier heel veel vuur met hout gestookt. Denk aan braaiplekken, eetstands, gewoon op straat (afval verbranden of om warm te blijven) en in wildlife parken.

Hun komst voelt de eerste dagen wat onwerkelijk, maar oh zo fijn.
Welkom in Swaziland!
Zaterdag was ik er helemaal klaar voor om ze om 10.55 uur suf te knuffelen. Zitten ze niet in het vliegtuig! Mijn gezicht spreekt boekdelen en verandert, met het vertrek van de laatste passagiers, van vol verwachting naar totale teleurstelling. Wat zou er gebeurd zijn??? Vlucht gemist, omdat de tijd, als je onbekend bent op zo’n groot vliegveld als Johannesburg, net iets te krap was om de vlucht naar Swaziland te halen. Gelukkig zaten ze op de tweede vlucht en kwam de enige koffer met de derde en laatste vlucht van die dag.
Vama wilde de familie een warm welkom heten en is met mij en Swazi meegereden. Hij had een vriend gevraagd om hem op te halen en naar huis te rijden. Swazi, Vama en vriend vonden het geen probleem om te wachten totdat alles (inclusief koffer) geregeld was. Blijft heel bijzonder het geduld, de betrokkenheid, de zorg.
Ook bijzonder is dat ik verspreid over de week van verschillende mensen van kantoor Whatsapp of telefoon krijg. Ze vragen hoe het met ons en vooral de familie gaat en om ze het beste, een fantastisch verblijf en later een veilige terugreis te wensen.

Vama stelde voor, tijdens het wachten op de koffer, wat te gaan eten. We hebben vlees uit het vuistje gegeten met pap. Meteen kennisgemaakt met landschap, winkels, braaiplek en met de handen eten.
Zaterdag was het weer het slechtst van wat ik tot nu toe heb meegemaakt. Vanaf het moment dat we vertrokken naar Mantenga Lodge is het gaan onweren met zo’n harde regen dat we bijna niks zagen. Hebben we dat ook een keer meegemaakt.

Zaterdag werd bijkomen van alles en zondag werd de dag dat we het culturele dorp bezochten. Getrakteerd op prachtig weer voor mooie wandeling, veel verschillende traditionele dansen en uitleg bij het wonen in een homestead en de tradities in een gezin/familie.
Na beetje winkelen in winkels met traditionele hebbedingen heeft Swazi ons naar Nhlangano, mijn thuis, gebracht.

Maandag wordt SWAMMIWA dag. Kantoor bezoeken, collega’s ontmoeten en livelihood project zien.
Het kippenproject leek me mooi en ’s middags nog wat wandelen door het dorp, omdat mensen in het dorp mijn familie graag willen ontmoeten.
Welkom in Afrika, het loopt totaal anders. De groep van het kippenproject belde af. Ndumiso heeft met Vama bedacht dat we het groentetuin- en het geitenproject bezoeken. Die liggen giga ver uit elkaar en op tijd terugkomen in Nhlangano is zeker niet haalbaar.
Voordat we gaan rijden worden we heel warm welkom geheten door iedereen op kantoor. Het is echt te gek hoe enthousiast en oprecht geïnteresseerd en blij ze zijn ze te ontmoeten. Dit is typisch Swaziland en zal ik zeker missen als ik terug in Nederland ben.
Veel omhelzen, foto’s maken en vragen over en weer.

Uitleg Vama bij de projecten en het zien/ervaren hoe dankbaar mensen zijn, wat er gedaan is en wat het brengt, maakt zoveel meer duidelijk dan alle tekst en foto’s bij elkaar. Mijn moeder krijgt wortelen cadeau bij vertrek en later bij het geitenproject (bestaat uit 18 weduwen en een ex-mijnwerker) krijgen we allemaal te eten aangeboden. Groentetuinproject heeft behoefte aan zaden en geitenproject aan veel palen om geitenverblijf af te maken. Maiszaden inmiddels gekocht en zal ik komende week aanbieden. Vama legt uit dat een groep inventief moet zijn en commitment toont door zelf oplossingen te vinden voor bijvoorbeeld de palen. Ze doen het goed en hebben 54 geiten en ze verwachten dat ze er volgend jaar zo’n 100 zullen hebben.
De moeder van Ndumiso met de rest van het gezin woont daar in de buurt. We rijden daar naartoe om kennis te maken met zijn familie en zijn homestead. Inmiddels is het half zes en schemerig. Een mooie zonsondergang en we rijden via een suikerfabriek en het verblijf van de koning in Nhlangano naar huis. Laat thuis en totaal anders dan van tevoren bedacht, maar een fantastische kennismaking met mensen, het werk van SWAMMIWA en hoe onvoorspelbaar het kan zijn.

Dinsdag met de bus naar Manzini voor een Swazi OV ervaring. Hahaha, het was wel een oude bus, maar helemaal niet druk en best een rustige rit. Dat was zaterdag na het afscheid terug naar huis wel even anders. Ik zat als vanouds opgepropt op de achterste bank. Op een knie een kind van de big mama naast mij, op de andere knie een van mijn drie grote tassen met o.a. maiszaden en reisspullen en de andere twee tussen mijn benen geklemd.
In Manzini bij Tendayi op het Rode Kruis kantoor binnengewandeld. Tendayi wilde heel graag iedereen ontmoeten en ik vond het leuk om haar voor te stellen en dat ‘kantoor’ te laten zien.
Deze week hebben we twee wildlife parken bezocht. Een zonder de ‘big five’ (geen gevaarlijke dieren) en de andere met vier (olifant, giraf, leeuw, neushoorn) van de ‘big five’.
Tussen de twee parken in een luxe overnachting in totale rust in Foresters Arms en daarna op bezoek bij de glasfabriek. Ze maken prachtige dingen met de hand van recyclet glas en het is 100% Swazi. De Swazi’s werken er en gezinnen kunnen voorzien in hun levensonderhoud door glas in te zamelen.
We passeren het terrein waar eind mei het Bushfire festival was. Kort gestopt om te zien hoe het is zonder festivaldrukte en typische Swazi handgemaakte spullen in te leuke winkeltjes te bekijken en te kopen.

Het was een fantastische week en heerlijk om te delen wat werken en leven hier inhoudt. Een intensieve week, bijna alle uithoeken van Swaziland gezien en het land en de mensen ervaren. Alles zat mee en/of moest zo zijn, inclusief de dingen/omstandigheden die anders gingen dan bedacht.

Nu nog twee weken werken en dan in laatste twee weken van augustus Lesotho, Johannesburg en eventueel Kruger park bezoeken.
Zin in zowel werken als rondtrekken!